Jeśli kiedykolwiek mówiłam, że sobie nie radzę, to nie znałam jeszcze splotu tych sytuacji, które sprawiają obecnie, że nie radzę sobie trzy bardziej bardziej. Teraz też nie znam tego, co za kilka miesięcy może sprawić, że będzie kolejne trzy razy gorzej.

Dzięki za wytrwałość w czytaniu tych bzdur.

Ostatecznie - koniec.

Aś: nie rozumiem agencji wykonawczej, tu nie ma przykładu.
Ja: nie ma.
Aś: a Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa?
Ja: ale ona jest od zawsze, a ta wykonawcza to nówka.
Aś(chwila namysłu): A Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego?

A agencje reklamowe?

I zasada niewiedzy wg Aś.
Ja: co zaznaczyłaś w ósmym?
Aś: że obie są złe.
Ja: na kolokwium z handlu też zaznaczyłaś, że prawo do firmy nie jest nigdzie uregulowane.
Aś: ja tak mam. jeśli czegoś nie wiem, to tego nie ma. zawsze zaznaczam ostatnie.

Mój prywatny koniec świata blisko.
Ten rzeczywisty też.

Dialogi, dialogi, dialogi...

W obliczu ich braku zmiana profilu blogu wydaje się być sensowna na równi z jego wykasowaniem. Chyba, że dialogi się pojawią.

Marność nad marnościami.

Wszystko.

Wczoraj wybrałyśmy sobie nowe imiona i nazwiska, z którymi czułybyśmy się lepiej, acz nasze własne wcale takie ostatnie nie są.
Joanna Tudor Koniecpolska (pisana bez myślnika)
Jeśli chodzi o pochodzenie, wiki mówi o Koniecpolu koło Częstochowy.

Ofelia Czartoryska-Lubicz
Z siedzibą w dobrach puławskich, z własnym herbem Lubiczów.

Miło nam.

Jakubek z gospodarczego zapowiedział kolokwium za tydzień i oznajmił, żeby być jak najwcześniej.
Ja: no ja na ósmą lecieć nie będę.
Aś: tak na dziewiątą, nie?
Ja: no. na ósmą przyjdą nadgorliwcy. na dziewiątą normalni. a na dziesiątą olewusy.
Aś: czyli my spóźnione na autobus.

Wyimaginowana rozmowa.
Aś: dawno nie byłyśmy w perfumerii.
Ja: aj weź. nie ma żadnych fajnych perfum.
Aś: no fakt. ostatnio kupiłam Diora i tego, no...
Ja: Armaniego?
Aś: właśnie, właśnie! nigdy nie pamiętam nazwiska, bo to taki badziew... po prostu ostatnio psikałam nimi w kurniku.

Nie na długo. Wracam z Nowym Rokiem, mam nadzieję z aśkowymi dialogami i naszym małym prywatnym styczniowym końcem świata.

Wesołych Świąt dla Czytelników!

Mijamy dziecko jadące na sankach.
Ja: ale mu fajnie.
Aś: no. też bym tak chciała. tylko żeby te sanki były większe, żeby mi ktoś dał puchaty kocyk i herbatkę w kubku termicznym. no i żeby nikt mnie nie ciągnął, a żeby był silniczek. (chwila ciszy) czyli samochód. wszystkie moje marzenia ograniczają się do samochodu.